La Grande Cour in Amsterdam in het kort Ontwikkeld door: vof City Cour Combination, een samenwerking van Bouwfonds Ontwikkeling en Smit DS Bouwbedrijf Type woningen: appartementen, maisonnettes, corridorwoningen, grondgebonden woningen, penthouses (+ 2800 m2 bedrijfsruimte) Aantal appartementen: 252 Oppervlakte appartementen: tussen de 55 m2 en 268 m2 Verkoopprijzen: tussen de 168.000 en 900.000 euro Buiten ruimtes: De appartementen hebben een balkon of loggia. De penthouses hebben een ruim dakterras. Er is een gemeenschappelijk dakterras en drie ‘cours’ Opvallend: De drie ‘periscopen’ en de drie totaal verschillende cours Extra: Ondergronds is een parkeergarage met 269 plaatsen

De jury van BNA Gebouw van het jaar Regio Noordwest/ Centrum noemde La Grande Cour ‘een juweel van een gebouw’. Het complex is gebouwd op het Amsterdamse Westerdokseiland. Een dikke anderhalve eeuw terug was dit stukje dichtgeslibd IJ nog de plaats waar goederen van het station naar het water werden doorgevoerd en andersom. Anno 2008 is het eiland een fantastische plek om te wonen.

Het Westerdokseiland is verdeeld in drie blokken. Het Zuidblok behoort toe aan La Grande Cour. Het gebouw werd ontworpen door Meyer en Van Schooten Architecten en samen met Heren 5 en de Architecten Cie. verder uitgewerkt. Tijdens de ontwikkeling is er voortdurend overleg geweest tussen de verschillende architecten. Dit heeft geleid tot eenheid in vormgeving met oog voor detail.

Torens op hun tenen

De drie periscoopachtige torens zijn echte eyecatchers. Alsof ze – nieuwsgierig naar wat zich buiten afspeelt – tussen de buitenmuren op hun tenen staan en zich over de lagere etages heen buigen om goed om zich heen te kunnen kijken. De overhangende torens zaten in eerste instantie niet in de planning.

Toen de gemeente Amsterdam de grond toewees bleek er een foutje in de berekening te zijn gemaakt. Er waren honderd woningen meer gepland dan de diepte van de kavel toeliet. Meyer en Van Schooten besloten vervolgens La Grande Cour tot de maximale hoogte op te trekken en lieten van daaruit de torens naar buiten klappen. Elk van de drie ‘periscopen’ kijkt een andere kant op.

Zen, gordijnen of hazelaars

Uitgangspunt was om zoveel mogelijk appartementen van het uitzicht te laten genieten. Om dit voor elkaar te krijgen zijn de appartementen zoveel mogelijk langs de rand van het blok ingericht. In de periscopen bevinden zich de grotere woningen. Elke toren stijgt op vanuit een eigen ‘cour’, oftewel een binnenplein. Omdat elk plein door een andere architect is vormgegeven, hebben ze allemaal hun eigen sfeer. Meyer en Van Schooten kozen voor een ‘zen cour’.

Het dek loopt er licht omhoog en in het midden van het plein staat een hemelboom omringd met lavendel. Balustrades van glas en een doorvalbeveiliging van geweven roestvrij staal versterken het rustige beeld. De Cie. maakte een huiskamerachtig plein met een rood tapijt van zacht rubbergranulaat.

De binnengevels zijn bekleed met panelen, alsof het gordijnen zijn. De cour van Heren 5 is als een langzaam oplopende trap langs houten terrassen waar grote bloembakken met hazelaars staan. Op de pleinen vind je de ingang naar de verschillende appartementen, maar het zijn bovendien plekken waar bewoners elkaar kunnen ontmoeten. Datzelfde geldt voor de gemeenschappelijke dakterrassen.

Geen zin in een gesprek met de buurman? Dan kun je er in alle stilte genieten van het spectaculaire uitzicht. Aan de ene kant kijk je uit over de Amsterdamse binnenstad, aan de andere kant is er het IJ. Om nogmaals met de jury te spreken: ‘een grootstedelijke belevenis die zijn weerga niet kent.’

Thema: Ontwerp, Binnenstedelijke functieverandering
Uit NAW #28 - Juni 2008 - pagina 54-55
Beeld Agnes Kappert